Woensdag 9 juni 2010,
De vorige update is alweer een poosje geleden, maar we zijn er nog steeds hoor en we maken ook nog van alles mee!
In deze tijd heet het hoofdgerecht WATER waar we op allerlei manieren en zeer tot onze zin mee in aanraking komen. Zwemwater, modder, water uit de slang of zelfs regen, het maakt ons allemaal niks uit, we vinden alles fijn. Alleen de foto’s van de regen zijn niks geworden, dus dat moeten jullie er maar bij denken.

Yes!
Het is weer zover.

Meestal proberen wij de bak al zelf te pakken
als het warm is,
maar nu helpen we de baas.

Zal er ook nog water in komen?

Ja hoor en die kleine ijdeltuit neemt dan altijd direct de bak helemaal in beslag omdat ze vindt dat ze zich moet wassen en ik heb het nakijken....

Wat moet ik hier nou mee....

Ja, als we maar even de kans krijgen zitten we in het water natuurlijk he! Maar de laatste tijd is Vajra het niet helemaal eens met de handelwijze van de baasjes, ze moet nl. aan de lange lijn om te leren dat ze haar blok ook weer netjes terug moet brengen als het vrouwtje het weg gooit, ze deed dat wel heel netjes, maar de laatste tijd......zal dat nou de pubertijd heten van haar? Ik kan me nog herinneren dat ik een hele poos geleden ook aan de lange lijn moest om te leren mijn bal terug te brengen...dat was in Bourtange, wat een geduld had Saskia toen met mij zeg!

Vajra is een echte waterrat en geniet volop

Vajra blijft mij goed in de gaten houden, het is erg moeilijk voor haar dat ze niet bij me kan komen om mijn bal af te pikken....die ik nu met gemak naar de baas kan brengen.

Thuis gekomen kunnen we dan weer even lekker uitrusten en bijkomen en zoals altijd...doen we dit ook weer samen. Wat zijn we lief zo!

Ja en toen was er nog een ander probleem, Vajra moest ingeënt worden en behalve de coctail moest ze ook de Rabiës omdat we binnenkort naar Duitsland op vakantie gaan. En aangezien Vajra vorig jaar allergisch bleek te zijn hebben we voor alle zekerheid de entingen in twee gedeeltes gepland.
De Rabiës heeft ze nu gehad en binnenkort volgt de coctail-enting. Maar eerst gaan we op vakantie.

Vrijdag 23 juli 2010
Nu het vakantietijd is en het ook nog erg warm is, kunnen wij niet zomaar meer naar “onze plas” waar wij altijd zwemmen.
Het is niet echt verboden, maar onze baasjes zien het niet zo zitten als wij enthousiast tussen de kleine kinderen door gaan sprinten om bij het water te komen. Wij begrijpen hier natuurlijk helemaal niets van, want wij vinden kinderen hartstikke lief.
Ondanks het feit dat wij midden in een havengebied wonen is het moeilijk voor de baasjes om een geschikte plek te vinden waar wij wel bij het water kunnen komen om te zwemmen zonder iemand tot last te zijn en intussen worden de waterbak en de tuinslang veelvuldig gebruikt.
Zelf zit het vrouwtje regelmatig af te koelen in een grote blauwe soepkom die in de tuin staat en ook de kleine Esther is er soms.
Zelfs Peter was van de week van de partij, maar wij mogen er niet in.

Maar van de week dachten de baasjes het gevonden te hebben. Angel en Devil gaan vaak met hun baasjes naar het Hoge Bergse Bos en kunnen daar ook zwemmen. Dat plekje wilden de baasjes voor ons ook opzoeken. Maar eerst moesten we nog ver weg een boodschap doen, dus hadden we al een aardig poosje in de auto gezeten toen de achterklep bij een outdoorcentrum eindelijk open ging. Voor ons was het helemaal geen probleem waar we waren, we zagen water en niemand hield ons tegen. We hebben volop genoten, totdat de baasjes er achter kwamen dat we in een diepe roeiplas zaten..
Dat is toch leuk zou je zeggen...ja dat vonden wij ook, het water was heerlijk.

Kijk, van Esther mag ik er wel bij.....

Maar toen we moe werden wilden we naar de kant, maar we konden de kant niet meer op. Zelfs Blitz die toch heel groot is kon zich niet afzetten om op de kant te komen en ik (Vajra) begreep er helemaal niks meer van en bleef maar heen en weer zwemmen.
Totdat ik opeens bij mijn halsband gegrepen werd  en met een zwaai uit het water gehaald werd. Ik stikte bijna, maar wat was ik blij dat ik weer grond onder mijn pootjes had. Even later stond Blitz ook naast me, die op dezelfde manier opgetakeld was uit het water.
Wat een sterke baas hebben wij. Helaas zijn er geen foto’s van de takeltruc!

Kijk nou Blitz, rennen. We gaan eens even heerlijk zwemmen

De plas van Angel en Devil? Die gaan de baasjes een volgende keer zoeken.

Dinsdag 3 augustus 2010,
Dankzij Michaël, je weet wel, één van de baasjes van Angel en mijn halfbroer Devil hebben onze baasjes vandaag de juiste plek in het Hoge Bergse Bos gevonden. Michaël was zo lief om onze baasjes via een overduidelijke mail te laten weten waar dat mooie stukje Nederland was waar hij altijd met de honden heen ging. En wat hebben wij, Vajra en ik...maar ook onze baasjes vandaag genoten. Ja, de baas was eindelijk weer eens een dagje vrij, dus konden we dat mooie plekje onder de rook van Rotterdam gaan zoeken. Nou met die beschrijving van Michaël was dat een fluitje van een cent.
De baasjes en wij vinden het jammer dat het voor ons net iets te ver is om hier dagelijks uitgelaten te worden, maar regelmatig gaan wij hier zeker komen. Michel had zelfs plekken aangewezen waar wij zelfstandig in-en uit het water konden komen,  eentje hebben we er gevonden, de rest was bezet door vissers. De baasjes hebben alleen één probleem als wij samen mee zijn, door al dat water gaan onze oren dicht zitten en als de baasjes ons dan roepen horen we het niet. Zo kon het toch gebeuren dat we zomaar in het water zaten en er weer niet uit konden komen.......!
Michaël dank je wel. Wat een mooie omgeving, wat kunnen we hier heerlijk te keer gaan, wat super dat je dit voor ons gedaan hebt.

Wil je alle foto’s zien? Klik hier!

Zondag 15 augustus 2010
Een dag of tien geleden liep Vajra ineens mank na een wandeling in het bos. Nou ja, een echte wandeling maakt ze er niet van hoor, ze rent en vliegt van de ene naar de andere kant en alles is leuk, zeker de vogeltjes, waar ze erg enthousiast achteraan gaat.
Eerst dachten we dat ze zich verstapt had, maar na onderzoek bleek dat haar voetzooltje stuk was en daar had ze behoorlijk last van.
Dat betekende dus voor haar aan de lijn blijven en rustig doen,  een gevecht met het vrouwtje om maar niet in het sodawater te hoeven,
dus (soda)waterballet thuis, zalfje smeren en tijdelijk een sok/schoentje aan.
Allemaal dingen die ze beslist niet leuk vond, maar wel even moesten.
Maar nu is het eindelijk weer feest, het voetzooltje is zo goed als genezen.
Vandaag mocht ze weer los en wat was ze blij, het plezier straalde er weer vanaf. En met een balletje en wat oefeningetjes blijft ze wat beter in de buurt.