Na de geboorte van Amber op 7 juli klik hier  die evenals haar moeder geniet van een blakende gezondheid en de verjaardag van de baas op 12 juli sloeg het weer ineens om, tot grote vreugde van ons. Want voor ons betekent het dat we dan een hele zwemplas voor ons zelf hebben en daar hebben we eens goed gebruik van gemaakt. We hebben heerlijk genoten van een koude sombere maar droge dag.  

Klik hier  voor dit waterfestijn

Een paar dagen later kregen we weer bezoek, Laura en Leonie kwamen met hun ouders, maar ook Thijs met zijn twee zusjes en  z’n ouders.
Thijs is 10 maanden en was hier nog nooit eerder geweest,  allebei de honden waren bij hem erg in trek, vooral Vajra had zijn belangstelling.

Vajra heeft ons alweer versteld doen staan, er zijn momenten dat het een ADHD-hondje lijkt, maar.....
zo druk als Vajra was bij de pasgeboren huilende Amber in de kinderwagen, zo rustig was ze nu bij Thijs op de grond.
Wat een toppertje.

Klik hier voor alle foto’s

Daarna was er tijd voor ontspanning, wat samen met Anita goed lukte.  Anita en Jeroen waren even langs Roden gereden voor ze naar ons toe kwamen en brachten een nieuwe bal mee. Die hebben we eens even goed ingewijd.

Nu nog allebei heel netjes het touw vasthoudend....

...wordt de trekkracht opgevoerd....

Anita, Jeroen, Laura en Leonie die nu heerlijk op vakantie zijn, hopen op een O-pupje van Ayreon en Lupus

Gezondheidsperikelen

Mijn baas en ik
De liefde is wederzijds en mijn baas en ik kroelen dan ook heel wat af.
zo ook de afgelopen week.....
ik lag op mijn rug en mijn baas zat heerlijk over mijn buikje te kroelen
totdat hij aan het vrouwtje om het tekenlepeltje vroeg.....
Omdat wij heel weinig last van teken hebben (behalve vandaag natuurlijk 2) ging het vrouwtje verbaasd het ding halen.
Maar bij terugkomst vroeg ze toch even....waar zit die teek dan?
Even kijken....zei de baas....hier...nee wacht...het was aan de andere kant....kijk hier.....
Tja....zei het vrouwtje effen.....dan heeft ze er vast nog zeven.....
Had hij toch bijna mijn tepel geamputeerd....toch uitkijken met die man!

Het vrouwtje en ik
Ook onze liefde is wederzijds en ook wij kroelen heel wat af en elke keer als ze me borstelt en dat is veel
wordt er zorgvuldig nagegaan of mijn ribben nog wel gevoeld kunnen worden....
“Wat wordt hij dik hè ” krijgen we regelmatig te horen wij...het vrouwtje en ik weten beter...m’n ribben kun je tellen
maar toch....onzeker geworden....sinds de ingreep niet meer gewogen....liepen we samen naar de weegschaal van de dierenarts....
Want ik bén groot en breed, breder dan ik was...
Tja, ik weeg eigenlijk nooit....klonk van achter de balie de stem van de assistente, ik voel altijd...
Ik ook zei het vrouwtje daarop, maar hij is breed geworden, kom eens voelen dan
De assistente kwam,  zag en voelde en zei  “ wat een vacht heeft hij, die hond is helemaal PERFECT! “
Met een grote grijns op onze snuiten liepen wij weer naar buiten.  Oh...ehm ik woog 37.8 kg.

Naar het Walhalla voor de ODH, de bossen van Chaam
De baas was een dagje vrij dus togen we op pad. Ook de camera ging weer eens mee.
Dat is weer eens iets anders dan het bos hier in de buurt of naast de fiets lopen of gewoon zwemmen....dit was een groot modderfestijn.
Wat hebben wij genoten.
Van het begin tot het eind, elke modderplas en moddersloot hebben we gehad, de modder koekte aan ons lijf, bij een meer werd het er afgespoeld,
om vervolgens de volgende modderpoel in te duiken. We hebben ons echt als varkens gedragen....maar ook de baasjes hebben genoten.

Wil je meegenieten van deze leuke dag?  Klik dan op deze link