De training van Vajra in woord en beeld
Maandag 28 februari 2011
Zoals jullie al hebben kunnen lezen in het nieuws is het vrouwtje begonnen aan een nieuwe training bij een sportvereniging en omdat ik elke keer mee mag om haar te helpen noemen ze het een hondensportvereniging. Het is niet zo heel ver weg, de vereniging heet HSV Botlek en ze zijn aangesloten bij een NBG vereniging. Wat het allemaal betekent weet ik niet dat moet je maar aan mijn baasjes vragen.
Het is er wel leuk hoor, maar er gebeuren ook dingen die wat minder zijn.
Toen mijn baasjes een paar weken geleden op een woensdagavond gingen kijken was er ingebroken, maar werd er toch wel getraind.
De zondag daarna begon voor het vrouwtje het echte werk. Om 08.00 uur op het speurveld een recht spoortje uitzetten, wat ik daarna uit mocht lopen. En ik moet zeggen...het was wat moeilijker dan vroeger, de stukjes worst waren niet zo gemakkelijk te vinden en ik moest echt mijn neus gebruiken, wat natuurlijk voor mij geen probleem is.
Toen iedereen geweest was gingen we terug naar het sportveld van de vereniging waar de baasjes snel naar binnen gingen voor de koffie, want het was berekoud buiten. Daarna werd ik weer uit de auto gehaald door het vrouwtje en moesten we appèl lopen.
Het ging redelijk, het vrouwtje moest bij het voorroepen het woordje “voor” veranderen in “hier” waarna ik haar gewoon voorbij schoot, zo maakten we er samen een zootje van die eerste keer. Ook ga ik ineens met mijn kont naar buiten gedraaid naast haar zitten...het vrouwtje snapt daar niks van en ik weet eigenlijk niet waarom ik dat doe. Dus de afgelopen week heeft ze daar veel op geoefend.
Het achtje draaien in de groep ging goed. De andere honden moesten toen af aan de kant, maar omdat ik voor de eerste keer mee deed hoefde ik dat niet te doen en mocht het vrouwtje mij weg brengen naar de auto om er een poos later weer uitgehaald te worden om alweer iets nieuws te doen.
Er liepen een paar rare mannen op het veld in dikke pakken en één daarvan liep woest met een kleine lap te zwaaien.
Nou ja vrouwtje, wat een rare vent. Weet je wat ik doe, ik ga gewoon met m’n rug naar hem toezitten en kijk wel naar jou ja?
En ik reageer er maar gewoon niet op.
Maar opeens had het vrouwtje die lap te pakken en ja, dát spelletje ken ik wel dat doen we thuis ook veel samen met Blitz erbij. Dus begon ik het spelletje tóch maar mee te spelen. Nu nam die rare man de lap over....wacht maar....die is wel van mij en het vrouwtje hoor. Hier ermee!
Maar de man tilde de lap op met mij eraan vast en zo hing ik in de lucht. En nóg eens. Ik genoot ervan.
Maar toen was het wel genoeg voor deze keer en mocht ik weer uitrusten.
De woensdagavond erna, afgelopen woensdag dus kon er niet getraind worden omdat er alweer was ingebroken....wát een bende zeg!
Dus hebben de baasjes mij in de auto gelaten en hebben ze glas geruimd en geholpen de boel dicht te spijkeren.
Maar gisteren mochten we weer speuren, daarna appèl lopen, aan de kant af liggen, ja ook ik, al was het vrouwtje nog niet zover bij me vandaan
en ik moest van het vrouwtje over een lage schutting springen,
Joyce (dat is de vrouw waar mijn vrouwtje les van krijgt) hield mij aan de riem vast en het vrouwtje die al aan de andere kant was moest dan “hóóg” roepen en dan kwam ik al hoor, maar ik neem een korte sprong en dat moet een lange gaan worden, dus werk genoeg.
Terwijl Joyce mij weer vasthield liep het vrouwtje daarna een heel eind weg en verstopte zich achter een klein groen tentje
en ik mocht haar zoeken...nou dat was natuurlijk niet zo moeilijk.
De volgende keer gaan ze het vrouwtje vertellen hoe ik het blok moet pakken en vasthouden en al die andere dingen weer oefenen.
En wat het wij allemaal zo leuk vinden, óók Blitz tijdens de wandelingen, er kan met de clicker worden gewerkt voor alles wat we moeten leren.
Omdat er gasttrainers waren die bij ons moesten oefenen voor de wedstrijd om de Botlek Bokaal die over een paar weken plaats vindt
en omdat de pakwerker erg handig is en ijzeren rolluiken aan het plaatsen was, ging het manwerk voor ons vandaag niet door wat niet zo erg was, want we waren allemaal nat genoeg.
We genieten volop het vrouwtje en ik. Ik heb me zelf voorgenomen om haar zoveel mogelijk te helpen bij al dat nieuws voor haar, want bij mij zit het natuurlijk in het bloed.
Doordat alles nieuw is, door de kou en door de regen zijn er nog geen foto’s maar die komen ongetwijfeld, alleen moet ik nog even gaan bedenken wie die foto’s nu nemen gaat, want het vrouwtje kan dat natuurlijk niet als ze bij mij op het veld loopt...!
Als het goed blijft gaan en als het vrouwtje aan alles een beetje gewend is , gaan ze erover nadenken of deze training ook voor Blitz mogelijk is.
Maar voorlopig eerst nog even alleen voor mij, kleindochter van de Queen met de bijnaam Black Beauty.
Zoals jullie al hebben kunnen lezen in het nieuws is het vrouwtje begonnen aan een nieuwe training bij een sportvereniging en omdat ik elke keer mee mag om haar te helpen noemen ze het een hondensportvereniging. Het is niet zo heel ver weg, de vereniging heet HSV Botlek en ze zijn aangesloten bij een NBG vereniging. Wat het allemaal betekent weet ik niet dat moet je maar aan mijn baasjes vragen.
Het is er wel leuk hoor, maar er gebeuren ook dingen die wat minder zijn.
Toen mijn baasjes een paar weken geleden op een woensdagavond gingen kijken was er ingebroken, maar werd er toch wel getraind.
De zondag daarna begon voor het vrouwtje het echte werk. Om 08.00 uur op het speurveld een recht spoortje uitzetten, wat ik daarna uit mocht lopen. En ik moet zeggen...het was wat moeilijker dan vroeger, de stukjes worst waren niet zo gemakkelijk te vinden en ik moest echt mijn neus gebruiken, wat natuurlijk voor mij geen probleem is.
Toen iedereen geweest was gingen we terug naar het sportveld van de vereniging waar de baasjes snel naar binnen gingen voor de koffie, want het was berekoud buiten. Daarna werd ik weer uit de auto gehaald door het vrouwtje en moesten we appèl lopen.
Het ging redelijk, het vrouwtje moest bij het voorroepen het woordje “voor” veranderen in “hier” waarna ik haar gewoon voorbij schoot, zo maakten we er samen een zootje van die eerste keer. Ook ga ik ineens met mijn kont naar buiten gedraaid naast haar zitten...het vrouwtje snapt daar niks van en ik weet eigenlijk niet waarom ik dat doe. Dus de afgelopen week heeft ze daar veel op geoefend.
Het achtje draaien in de groep ging goed. De andere honden moesten toen af aan de kant, maar omdat ik voor de eerste keer mee deed hoefde ik dat niet te doen en mocht het vrouwtje mij weg brengen naar de auto om er een poos later weer uitgehaald te worden om alweer iets nieuws te doen.
Er liepen een paar rare mannen op het veld in dikke pakken en één daarvan liep woest met een kleine lap te zwaaien.
Nou ja vrouwtje, wat een rare vent. Weet je wat ik doe, ik ga gewoon met m’n rug naar hem toezitten en kijk wel naar jou ja?
En ik reageer er maar gewoon niet op.
Maar opeens had het vrouwtje die lap te pakken en ja, dát spelletje ken ik wel dat doen we thuis ook veel samen met Blitz erbij. Dus begon ik het spelletje tóch maar mee te spelen. Nu nam die rare man de lap over....wacht maar....die is wel van mij en het vrouwtje hoor. Hier ermee!
Maar de man tilde de lap op met mij eraan vast en zo hing ik in de lucht. En nóg eens. Ik genoot ervan.
Maar toen was het wel genoeg voor deze keer en mocht ik weer uitrusten.
De woensdagavond erna, afgelopen woensdag dus kon er niet getraind worden omdat er alweer was ingebroken....wát een bende zeg!
Dus hebben de baasjes mij in de auto gelaten en hebben ze glas geruimd en geholpen de boel dicht te spijkeren.
Maar gisteren mochten we weer speuren, daarna appèl lopen, aan de kant af liggen, ja ook ik, al was het vrouwtje nog niet zover bij me vandaan
en ik moest van het vrouwtje over een lage schutting springen,
Joyce (dat is de vrouw waar mijn vrouwtje les van krijgt) hield mij aan de riem vast en het vrouwtje die al aan de andere kant was moest dan “hóóg” roepen en dan kwam ik al hoor, maar ik neem een korte sprong en dat moet een lange gaan worden, dus werk genoeg.
Terwijl Joyce mij weer vasthield liep het vrouwtje daarna een heel eind weg en verstopte zich achter een klein groen tentje
en ik mocht haar zoeken...nou dat was natuurlijk niet zo moeilijk.
De volgende keer gaan ze het vrouwtje vertellen hoe ik het blok moet pakken en vasthouden en al die andere dingen weer oefenen.
En wat het wij allemaal zo leuk vinden, óók Blitz tijdens de wandelingen, er kan met de clicker worden gewerkt voor alles wat we moeten leren.
Omdat er gasttrainers waren die bij ons moesten oefenen voor de wedstrijd om de Botlek Bokaal die over een paar weken plaats vindt
en omdat de pakwerker erg handig is en ijzeren rolluiken aan het plaatsen was, ging het manwerk voor ons vandaag niet door wat niet zo erg was, want we waren allemaal nat genoeg.
We genieten volop het vrouwtje en ik. Ik heb me zelf voorgenomen om haar zoveel mogelijk te helpen bij al dat nieuws voor haar, want bij mij zit het natuurlijk in het bloed.
Doordat alles nieuw is, door de kou en door de regen zijn er nog geen foto’s maar die komen ongetwijfeld, alleen moet ik nog even gaan bedenken wie die foto’s nu nemen gaat, want het vrouwtje kan dat natuurlijk niet als ze bij mij op het veld loopt...!
Als het goed blijft gaan en als het vrouwtje aan alles een beetje gewend is , gaan ze erover nadenken of deze training ook voor Blitz mogelijk is.
Maar voorlopig eerst nog even alleen voor mij, kleindochter van de Queen met de bijnaam Black Beauty.
Wat het vrouwtje en ik ook zo leuk vinden is dat de mensen van deze vereniging allemaal net zo gek zijn van hetzelfde kluppie als mijn Fokkers die er zelfs de kennelnaam naar genoemd hebben. Arme baas!
Ja ja, die heeft het de afgelopen nacht zwaar gehad....met de uitslag van 5-1
Hij moest werken...zit altijd anderen te pesten...hij is een Groninger...óók bijzonder!
Ja ja, die heeft het de afgelopen nacht zwaar gehad....met de uitslag van 5-