Vajra en Blitz 5
Zondag 8 november 2009.
Wat me nu allemaal overkomt, ik snap er niets meer van hoor!
Ik voel me de laatste tijd een beetje raar en pas sinds een week begrijpen mijn baasjes eindelijk waarom dat zo is, ik ben loops!
Wat het precies is weet ik niet hoor, maar ik vind het niet zo leuk. Ik moet aan de lijn blijven en mag dus niet meer heerlijk los wandelen met het vrouwtje in het bos, want dat is losloopgebied en daar komen heel veel honden. Ik vind dat niet erg, het is juist leuk als er honden zijn.
Ook de training ging gisteren voor mij niet door, maar de speurles van vandaag wel, ik mocht als laatste speuren en wat heb ik mijn best gedaan.
Het ging helemaal super, ik vond alle voorwerpjes en de baasjes vonden me een kleine kanjer!
En Blitz....die vindt mij zo lief....hij blijft maar achter mij aanlopen, maar nu moeten we ook veel apart. Niks aan hoor!
Ik hoop maar dat dit weer snel over is.
Een knuffeltje van Vajra.
Wat me nu allemaal overkomt, ik snap er niets meer van hoor!
Ik voel me de laatste tijd een beetje raar en pas sinds een week begrijpen mijn baasjes eindelijk waarom dat zo is, ik ben loops!
Wat het precies is weet ik niet hoor, maar ik vind het niet zo leuk. Ik moet aan de lijn blijven en mag dus niet meer heerlijk los wandelen met het vrouwtje in het bos, want dat is losloopgebied en daar komen heel veel honden. Ik vind dat niet erg, het is juist leuk als er honden zijn.
Ook de training ging gisteren voor mij niet door, maar de speurles van vandaag wel, ik mocht als laatste speuren en wat heb ik mijn best gedaan.
Het ging helemaal super, ik vond alle voorwerpjes en de baasjes vonden me een kleine kanjer!
En Blitz....die vindt mij zo lief....hij blijft maar achter mij aanlopen, maar nu moeten we ook veel apart. Niks aan hoor!
Ik hoop maar dat dit weer snel over is.
Een knuffeltje van Vajra.
Donderdag 12 november 2009,
Vandaag is Vajra precies een half jaar bij ons. De baasjes vinden het helemaal geweldig, maar ik vind het de laatste tijd wat minder, zo niet onmogelijk worden. Vajra was een leuke pup en ze mocht alles van mij, zelfs mijn botje, mijn bench, mijn eten...alles.
Maar nu al anderhalve week lang ruikt ze heel lekker en krijg ik toch wat andere gevoelens voor haar. De baasjes zijn het hier niet mee eens en zetten ons steeds apart van elkaar en wat doet die lellebel vandaag...ze staat gewoon in de bench voor me met haar kont te draaien....staart opzij...en ik kan er niet bij. Maar wat nog veel erger is, ze doet het buiten ook! Op elke hond wil ze af, dat kan ze toch niet maken,
want ik ben haar grote vriend. Toch? Ik snap helemaal niks meer van die muts.
Vandaag is Vajra precies een half jaar bij ons. De baasjes vinden het helemaal geweldig, maar ik vind het de laatste tijd wat minder, zo niet onmogelijk worden. Vajra was een leuke pup en ze mocht alles van mij, zelfs mijn botje, mijn bench, mijn eten...alles.
Maar nu al anderhalve week lang ruikt ze heel lekker en krijg ik toch wat andere gevoelens voor haar. De baasjes zijn het hier niet mee eens en zetten ons steeds apart van elkaar en wat doet die lellebel vandaag...ze staat gewoon in de bench voor me met haar kont te draaien....staart opzij...en ik kan er niet bij. Maar wat nog veel erger is, ze doet het buiten ook! Op elke hond wil ze af, dat kan ze toch niet maken,
want ik ben haar grote vriend. Toch? Ik snap helemaal niks meer van die muts.
Straks moet ik weer het veld ruimen voor haar......!
Woensdag 18 november 2009
Op deze stormachtige dag ben ik precies 8 maanden jong, maar ik begin al een aardig grote meid te worden.
Nog steeds zijn Blitz en ik gescheiden en moet ik buiten aan de lijn, maar het gaat allemaal prima hoor, want ook aan de lijn kan ik wel spelen, zoals gisteren toen de baas me meenam en ik heerlijk met een Golden Retriever (teefje) heb kunnen spelen.
Blitz en ik zijn de laatste dagen ook allebei wat rustiger in huis.
Aan de lijn foto’s maken is wat lastig als je als baasje alleen bent, dus is er weer een foto binnen gemaakt.
Op deze stormachtige dag ben ik precies 8 maanden jong, maar ik begin al een aardig grote meid te worden.
Nog steeds zijn Blitz en ik gescheiden en moet ik buiten aan de lijn, maar het gaat allemaal prima hoor, want ook aan de lijn kan ik wel spelen, zoals gisteren toen de baas me meenam en ik heerlijk met een Golden Retriever (teefje) heb kunnen spelen.
Blitz en ik zijn de laatste dagen ook allebei wat rustiger in huis.
Aan de lijn foto’s maken is wat lastig als je als baasje alleen bent, dus is er weer een foto binnen gemaakt.
Nu lijkt Blitz hier achter mij wel erg zielig, maar dat is hij niet hoor,
want met dat hekje heeft hij geen enkele moeite.
want met dat hekje heeft hij geen enkele moeite.
Maandag 23 november 2009,
Hoera, de tijd van om de beurt in quarantaine is voorbij, Vajra is niet meer loops, ook al ruikt ze nog wel lekker voor Blitz.
Maar je ziet de belangstelling van Blitz voor haar met het uur afnemen.
Waren ze gisteren nog maar een poosje bij elkaar, vandaag hebben we alle overtollige attributen weer opgeruimd en hebben ze samen
(nog wel onder toezicht) heerlijk gestoeid. Dat moest binnen gebeuren, want buiten goot het vandaag van de regen.
En wat hebben die twee genoten.
Hoera, de tijd van om de beurt in quarantaine is voorbij, Vajra is niet meer loops, ook al ruikt ze nog wel lekker voor Blitz.
Maar je ziet de belangstelling van Blitz voor haar met het uur afnemen.
Waren ze gisteren nog maar een poosje bij elkaar, vandaag hebben we alle overtollige attributen weer opgeruimd en hebben ze samen
(nog wel onder toezicht) heerlijk gestoeid. Dat moest binnen gebeuren, want buiten goot het vandaag van de regen.
En wat hebben die twee genoten.
Eergisteren nog alleen in de tuin
Blitz vond het zo heerlijk dat hij weer met Vajra kon spelen, dat hij gelijk ging liggen.
Ook Vajra genoot volop
Dinsdag 24 november 2009,
Vandaag waren de baasjes eindelijk eens in de gelegenheid om met ons naar het noorden te vertrekken, de pupjes uit het L-nest van Zarka moesten nodig geknuffeld worden. Daar aangekomen kregen de grote honden een lekker snoepje uit de jaszak van het vrouwtje, vervolgens trok het vrouwtje haar jas uit, gooide die op een stoel en verdween bij de pupjes, waar Raptor, Ayreon, Shinji en Ghinjo dankbaar gebruik van maakten, toen het vrouwtje weer bij de pupjes vandaan kwam waren alle snoepjes op....!
We kwamen op het juiste moment, de pupjes gingen net aan hun middagmaal en het vlees ging er goed in,
behalve bij Lencho die zich niet lekker voelde.
De pupjes waren mooi en lief, wilden wel spelen en vonden met name de tenen van het vrouwtje heel interessant, er werd aardig in gebeten.
Maar Lencho voelde zich ziek en zat een beetje zielig in een hoekje.
Daarna mochten wij uit de auto en hebben we een korte maar heftige wandeling gemaakt met mamma Ayreon en oma Shinji, die niet wisten wat ze meemaakten. Ik was helemaal door het dolle heen, na al die weken aan de riem mocht ik eindelijk los, ik was net een ADHD-hondje en week niet van de zijde van Blitz. Ging Blitz de sloot in, ik er achteraan. Uiteindelijk liet ik het balletje in de sloot liggen wat het vrouwtje er met behulp van Ronald eindelijk weer uit kreeg. Maar Blitz had niet zoveel aandacht meer voor mij, er was iemand anders die veel lekkerder rook.
Uiteindelijk heeft mijn drukke gedrag me een fiks standje opgeleverd van mijn oma, maar ook daar was ik maar heel even van onder de indruk.
Nadat wij gewandeld hebben zijn het vrouwtje met Saskia en de kleine Lencho naar de dierenarts geweest waar Lencho een prikje kreeg die hem weer gauw beter zou maken en dat was ook zo. Een paar uurtjes later werd het vrouwtje al gebeld door Saskia dat Lencho gelukkig weer helemaal opgeknapt was. Daar zijn we allemaal erg blij mee.
Wij zijn vervolgens naar Bedum gereden, waar het vrouwtje de komende dagen bij Laura blijft die ziek is
en morgen gaan wij met de baas weer naar huis, het vrouwtje komt later.
Vandaag waren de baasjes eindelijk eens in de gelegenheid om met ons naar het noorden te vertrekken, de pupjes uit het L-
behalve bij Lencho die zich niet lekker voelde.
De pupjes waren mooi en lief, wilden wel spelen en vonden met name de tenen van het vrouwtje heel interessant, er werd aardig in gebeten.
Maar Lencho voelde zich ziek en zat een beetje zielig in een hoekje.
Daarna mochten wij uit de auto en hebben we een korte maar heftige wandeling gemaakt met mamma Ayreon en oma Shinji, die niet wisten wat ze meemaakten. Ik was helemaal door het dolle heen, na al die weken aan de riem mocht ik eindelijk los, ik was net een ADHD-
Nadat wij gewandeld hebben zijn het vrouwtje met Saskia en de kleine Lencho naar de dierenarts geweest waar Lencho een prikje kreeg die hem weer gauw beter zou maken en dat was ook zo. Een paar uurtjes later werd het vrouwtje al gebeld door Saskia dat Lencho gelukkig weer helemaal opgeknapt was. Daar zijn we allemaal erg blij mee.
Wij zijn vervolgens naar Bedum gereden, waar het vrouwtje de komende dagen bij Laura blijft die ziek is
en morgen gaan wij met de baas weer naar huis, het vrouwtje komt later.
